geschreven door Eric Erres Jarenlang fietste ik naar mijn werk langs een woonboerderij met achter de ramen een buizenradio! En dan nog een exemplaar met een groen magisch oog in het linnen luidspreker doek. Het archetype van mijn jeugd! Daar werd ’s ochtends op naar de berichten geluisterd en Raden Maar tussen de middag. Alle muziek van de jaren zestig heb ik daar op gehoord. En dat oog heeft meer indruk gemaakt dan de vroege televisie én dat is altijd gebleven. Omdat ik nooit markten bezoek, had ik geen idee of er veel buizenradio’s zijn overgebleven. Soms heb ik getwijfeld om bij die mensen van de boerderij aan te bellen: mag ik mijn jeugd terugkopen..? Vorig jaar kwam mijn leven op een zwarte bladzijde en ben op pad gegaan. Via een familie kennis kwam de buizenradio terug in mijn leven: helaas niet het gewenste exemplaar. Maar internet bleek een winkel uit de jaren vijftig:
Wilt u een Philips of Erres?! Viel van mijn stoel toen ik de foto’s terug zag: Erres ky 506!! Dat was ‘m! Binnen de kortste keren stonden er meerder Erres toestellen in huis: 506, 507, 509, 535, etc. En weet ik dat het “kattenoog” een EM34 buis was. Buizenradio blijkt een hobby waar nog heel veel mensen actief in zijn. De meesten sparen Philips. Erres is een minderheid en een kenner in die wereld vertrouwde me, misschien wat cynisch, toe: Ik zie het al, ook een gelukkige jeugd door Erres! Erres maakte mooiere radio’s dan de firma uit Eindhoven, maar kon het niet bolwerken. Later werd Erres door Philips overgenomen. Ben toch blij met de keuze van mijn ouders want deze radio is in esthetiek onovertroffen. En over de warmte van die buizen zullen we maar zwijgen… |